Karpat Wschodnich to niezwykle piękna kraina rozległych gór, połonin. Właśnie te tereny stały się domem dla Hucułów, którzy zaczęli wypasać tam swoje bydła, stając się pasterzami i hodowcami. specyfika kultury huculskiej zawiera się między innymi w sposobie osadnictwa. Budowali oni wsie, na które składały się pojedyncze gospodarstwa znacznie oddalone od siebie. Porozrzucane po okolicznych pagórkach, otaczały centrum wsi. Co powodowało, że obszary takich wsi zajmowały znaczne tereny. Wynikało to z mentalności górali karpackich; góry, połoniny, otwarta, bezkresna przestrzeń wykreowały swoich mieszkańców na ludzi wolnych, dumnych, żyjących w harmonii z przyrodą, ceniących swobodę i niezależność. Dlatego nie przywiązywali on wagi do granic swoich wiosek, budując domy z dala od innych gospodarstw, po to aby móc cieszyć się bezkresem gór.
W centrum wioski położone było dolinie w pobliżu drogi, strumienia i tam znajdowała się cerkiew, szkoła, gospoda, urząd gminy, z czasem pojawiały się sklepy i inne obiekty użytku publicznego.
